Βαπτιστικά : Πόσο έτοιμοι είστε να γίνετε νονοί/ες ;

Βαπτιστικά : Πόσο έτοιμοι είστε να γίνετε νονοί/ες ;

Αγοράσατε τα βαπτιστικά ρούχα ,παραγγείλατε τον βαπτιστικό σταυρό , στείλατε και ενα φάκελο με όμορφα καλλιγραφικά γράμματα στο πίσω μέρος, για να αναγραφεί το όνομα του παραλήπτη, ένα όμορφο γυαλιστερό, ίσως χρωματιστό χαρτί, μέσα στο φάκελο, με αποτυπωμένη την φωτογραφία ενός γλυκύτατου μωρού, συνοδευόμενη απαραίτητα από ένα παιδικό ποιηματάκι, που με πολύ απλά λόγια αναφέρει τον/την νονό/νονά και συνήθως ότι δεν ξέρει το όνομά του/της, γιατί θα του το δώσουν την τάδε ημερομηνία, στο τάδε μέρος, όπου και ο παραλήπτης είναι προσκεκλημένος.

 

Αυτό είναι περίπου το σύνηθες πρότυπο μιας πρόσκλησης βάπτισης, και το κεντρικό νόημα αυτής είναι ότι το μωρό πλέον δεν θα το λένε μωρό, αλλά θα έχει το τάδε όνομα!

Μέχρι να φτάσει η ώρα να φτιαχτεί και να σταλεί το προσκλητήριο, η οικογένεια του μωρού μαζί με τον/την ανάδοχο, θα πρέπει να έχει οργανώσει ότι απαιτείται για την ολοκλήρωση του μυστηρίου. Οι περισσότεροι οργανώνουν και εκτελούν ότι ακριβώς είναι “απαραίτητο”, χωρίς όμως να καταλαβαίνουν το νόημα ακριβώς. Δυστυχώς, όπως και στις προσκλήσεις, έτσι και στο νου των περισσοτέρων, όταν ακούμε την λέξη βάπτιση, αμέσως έρχεται το «θα πάρει όνομα». Σχεδόν όλοι έχουμε στο μυαλό μας ότι το μυστήριο αυτό τελείται στην ουσία για την ονοματοδοσία. 

 

Για τον λόγο αυτό, φανταζόμαστε μια πολύ όμορφη ημέρα, με αρκετούς καλεσμένους, μέσα στην Εκκλησία να παρακολουθούν το μυστήριο και όλα τα άλλα εκλεκτά που έχουμε ετοιμάσει για την ευχαρίστησή τους και μόνο. Η οικογένεια όλη θα πρέπει να είναι με τα καλά της ρούχα και όλη η εικόνα θα πρέπει να αποπνέει πολυτέλεια και ομορφιά. Προσπαθούμε να διαλέξουμε τον καλύτερο ή τον πιο πρωτότυπο στολισμό για την Εκκλησία, τα ομορφότερα ρούχα για τον μικρό μπόμπιρά μας, τις καλύτερες μπομπονιέρες…. Κοπιάζουμε μέρες ολόκληρες για να τα συγκεντρώσουμε και να τα οργανώσουμε όλα, όπως πρέπει.

Η αλήθεια είναι πως η Βάπτιση είναι μια ξεχωριστή ημέρα για την ζωή του νεοφώτιστου. Δυστυχώς όμως, με τους καιρούς, έχει χαθεί λιγάκι το πραγματικό της νόημα από την σκέψη των ανθρώπων. Τα χρόνια του Ιησού, οι βαπτίσεις γίνονταν σε ενήλικες, οι οποίοι ως φυσικό, διέθεταν ήδη ένα όνομα. Αργότερα, ξεκίνησαν να βαπτίζονται ως νήπια, γιατί τότε δεν υπήρχαν οι πολυτέλειες που έχουμε σήμερα – Επαρκής Ιατρική περίθαλψη για παράδειγμα – και έτσι πολλοί χάνονταν από διάφορες λοιμώξεις ή επιδημίες, πριν την ενηλικίωσή τους με αποτέλεσμα να χάνουν και την ευκαιρία της Βαπτίσεως, δηλαδή της αναγεννήσεως τους απαλλαγμένοι από κάθε είδους αμαρτία, συμπεριλαμβανομένου και του προπατορικού αμαρτήματος. Έτσι, και για να σωθεί η ψυχή του, επικράτησε το μυστήριο αυτό να τελείται, όταν ο νεοφώτιστος είναι βρέφος ακόμη, ενώ παράλληλα έπαιρνε και το όνομα που είχαν επιλέξει οι γονείς. Η Βάπτιση λοιπόν, είναι συνδεδεμένη με την ονοματοδοσία λόγω παράδοσης, όμως το νόημά της αφορά την μετάνοια, την συγχώρεση, την αναγέννηση και την ένταξη του βαπτιζόμενου στην Χριστιανική Εκκλησία και Οδό της Σωτηρίας.

Άρα δεν υπάρχει λόγος να στολίζουμε την Εκκλησία, να αγοράζουμε τα Βαπτιστικά Ρούχα, τον Βαπτιστικό Σταυρό, την Λαμπάδα; Ο Χριστός μας δεν τα είχε όλα αυτά… βαπτίστηκε από τον Ιωάννη σε ένα Ποταμό με απλό νερό.

Πράγματι ο Ιησούς Βαπτίστηκε με πολύ απλό τρόπο… Τα πάντα, όμως, σε μία σημερινή Βάπτιση έχουν βαθύτερο νόημα και το επίκεντρό τους είναι η Δοξολογία προς τον Θεό, όχι η εντύπωση που θα κάνει το γεγονός, στους γύρω μας ή στους καλεσμένους μας.

Είναι άλλο πράγμα να προετοιμαζόμαστε μέσα στα όρια για κάποιο γεγονός και άλλο πράγμα να φτάνουμε σε υπερβολές ή και ανακρίβειες.

Είναι ένα από τα πιο Ιερά Μυστήρια της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας και σίγουρα δεν αφορά απλά την ονοματοδοσία.

Ένα από τα πιο σημαντικά μέρη, είναι η άρνηση προς τον Σατανά από τον Ανάδοχο. Όταν αποτάσσεται τον Σατανά τρείς φορές, και μαζί με την στιγμή που απαγγέλει το Πιστεύω, ο ανάδοχος δηλώνει ενώπιον Θεού και ανθρώπων, την Πίστη του προς τον Χριστιανισμό και δίδει την υπόσχεσή του πως θα νουθετήσει το νεοφώτιστο, σύμφωνα με τους νόμους της Ορθοδοξίας. Ο νεοφώτιστος θα βουτηχτεί στο νερό της κολυμβήθρας τρείς φορές,– συμβολικά στο όνομα του Τριαδικού Θεού. Είναι ο Θάνατος, η Ταφή και η Ανάσταση του Κυρίου Ιησού Χριστού. Το Άγιο Μύρο, με το οποίο σταυρώνουν τον νεοφώτιστο συμβολίζει την Καθαρότητα του Αγίου Πνεύματος και το λάδι την Θεία Χάρη, που λαμβάνει το βρέφος την ώρα του Μυστηρίου.

Ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν τα Βαπτιστικά Ρούχα, είναι γιατί σύμφωνα με την Θρησκεία μας, ο άνθρωπος στην ουσία τότε γεννιέται, την ώρα της βάπτισης, απαλλαγμένος από κάθε αμαρτία. Είναι λευκά γιατί σήμερα ο νεοφώτιστός ξεκινά νέα ζωή, είναι αγνός, αναμάρτητος, σαν Άγγελος Κυρίου. Ο Βαπτιστικός Σταυρός, είναι το κατεξοχήν σύμβολο της Χριστιανοσύνης και φορώντας το ο νεοφώτιστος δηλώνει, πως βρίσκεται πλέον στην Οικογένεια του Χριστού, και Πιστεύει Αυτόν. Μέσω της Λαμπάδας, μεταδίδεται το Φώς της Θείας Χάρης στο βρέφος και με την σειρά του, το μεταδίδει στους υπολοίπους γύρω του.

Ναι, ο Ιησούς Χριστός, βαπτίστηκε με πολύ απλό τρόπο… δεν χρειάστηκε Κολυμβήθρα, είχε τον Ιορδάνη, δεν χρειάστηκε κανένα σύμβολο Πίστης, γιατί είναι η Πίστη, δεν χρειάστηκε Λαμπάδα γιατί είναι το Φώς, δε βαπτίστηκε για να εξαγνιστεί, γιατί είναι η Αγνότητα, βαπτίστηκε για να παραδειγματίσει εμάς, τους ανθρώπους…. για να μας δείξει τον δρόμο, χωρίς επιπρόσθετες πολυτέλειες… γιατί ο Ιησούς Χριστός είναι πολυτέλεια, είναι η Χάρη, είναι η Αγάπη, είναι ο Υιός του Θεού…. ο Ιησούς Χριστός είναι η ίδια Χριστιανοσύνη!

…Εμείς όμως είμαστε άνθρωποι… και δυστυχώς, χρειαζόμαστε να μας θυμίζουν Ποιος Είναι Αυτός εις τον Οποίον υποτίθεται ότι πιστεύουμε!

Leave a Reply

* Name:
* E-mail: (Not Published)
   Website: (Site url withhttp://)
* Comment:
Type Code